DE REUZEN, carnaval Wachtebeke 2026
CARNAVAL WACHTEBEKE - 13 feb.2026
KLEURRIJKE SCHOLENCARNAVALSTOET MET VOORAFGAANDE RESTAURATIERONDE
Wie zich de eerste editie van Wij Zijn Zaffelare in 2025 herinnert zal zich voorzeker de val van Manten voor de geest kunnen halen.
Er was geen zuchtje wind op die mooie zomerdag en toch. Manten & Kalle Events had, zoals velen, een stand waar men documentatiemateriaal kon bekijken en waar men een woordje uitleg kon krijgen over de vereniging. Het was toen ook de bedoeling om geïnteresseerden de mogelijkheid te bieden het reuzendragen uit te proberen. Dit met Kalle of Manten. Want het dragen van een reus vraagt toch wat oefening. We zijn trouwens nog steeds op zoek naar dragers voor beide reuzen...
Weinigen waagden die dag een test met een reus, maar zij die het deden vonden het wel 'iets hebben' en 'zouden eventueel...'.
De reuzen mochten we echter niet uit het oog verliezen, want omdat ze niet waren gefixeerd kon een enkele windvlaag ze doen kantelen. En ja hoor, het noodlot sloeg toe! Even een babbel met een geïnteresseerd iemand, even een onoplettendheid en daar kwam de fatale windstoot die onze bijna 5 meter hoge Manten op zijn sokkel deed wankelen. De doffe dreun op de grond net achter ons deed ons opschrikken. De scène moest even doordringen. Omstanders kwamen dichterbij. Manten lag plat op zijn gezicht. Stukjes isomo vlogen in het rond en lagen verspreid rond de reus. We draaiden de reus op zijn zij en konden de schade opmeten. Ondertussen kwam het besef dat er gelukkig geen bezoekers werden geraakt, geen kinderen gekwetst onder de reus. Geluk bij een ongeluk!
De schade aan de reus was behoorlijk: de rand van zijn hoed volledig afgebroken alsook de neus die dan ook nog eens geplet was door het gewicht en de klap. Kin geschonden en hier en daar afgebladerde verf. Maar geen structurele schade.
Zijn isomo hoofd stond nog vast op zijn schouders.
De mooie kerk van Zaffelare met rechts-achteraan de oude bidkapel als onderkomen voor Manten & Kalle.
Na enkele minuten kwam Patrick Van Ryckeghem aan bij de reus. Hij stelde ons meteen gerust met zijn diagnose dat de schade best meeviel en relatief makkelijk te herstellen was. Geruststellende woorden, eveneens geuit door andere omstaanders met een hart voor onze reuzen. Maar de fun was er voor ons af.
De rest van de dag bleef Manten op de rug liggen. De rand van zijn hoed werd al snel opnieuw vastgezet dmv. speciale lijm. Dat lukte toch al!
Zijn neus was een ander paar mouwen! Door het pletten paste die niet meer perfect en moest het lijmen worden uitgesteld. Een pleister erop, vakkundig aangebracht door het plaatselijke EHBO team, gaf een komische toets aan het voorval, maar we voelden ons een beetje 'ongemakkelijk' door het ongeluk en de brokken die onoplettendheid onzen 't wege hadden veroorzaakt. Dit samen met de schaamte dat het
überhaupt kon gebeuren en we misschien ontsnapt waren aan iets veel erger: een gekwetste!
v.l.n.r. lijmen, 'pleisteren' en herschilderen...
We hebben nog een korte wandeling gemaakt langs de kraampjes met Kalle, terwijl Manten herstelde van zijn emoties en dat was het dan voor die mooie, zonnige en regenloze dag.
De reuzen werden voor de rest van de zomer opnieuw opgeborgen in de oude doopkapel van de kerk en dit tot twee dagen terug. Op elf en twaalf februari 2026 konden de herstellingen eindelijk van start gaan. De neus was er slechter aan toe dan verwacht. Die hing enkel nog met een 'velletje' acrylverf vast aan het gezicht van Manten. Eraf halen dan maar en opnieuw vastkleven. Daarna de barst pleisteren met een pasta waar ook kleine scheurtjes in muren mee kunnen hersteld worden.
Na het vlakschuren, als afwerking, een nieuwe laag verf en hop, Manten was weer de oude (of zo goed als). We hebben geluk gehad dat we niet teveel schade aan zijn hoofd hadden, want een nieuw laten maken was zeer moeilijk geweest.
Als kers op de 'herstellingstaart' werden de 2 naambordjes, geschonken door Arnold Van Imschoot (Speurdonkhof, Zaffelare), bevestigd aan de reuzen. Zo kan iedereen nu hun naam lezen en weet iedereen vanwaar ze komen! :)
Foto's: Luc Vincent
Op 13 februari, twee dagen na de herstellingswerken, werden Manten en Kalle verwacht in Wachtebeke om deel te nemen aan de carnavalstoet dat werd gehouden door Vrije Basisschool Sint-Laurens.
Met enkele trouwe vrijwillige medewerkers; Bernard, Patrick, Paul, konden we de reuzen veilig uit de kerk dragen en op de grote aanhangwagen laden. Lut was de 'gate keeper' van de kerk en gaf ons vrijgeleide om de giganten mee te nemen! ;)
De fijne regendruppels bij het vertrek naar Wachtebeke voorspelden weinig goeds. De reuzen, die enkel bedekt werden door een net, kwamen reeds nat van de regen aan. Ze werden uitgeladen en klaargemaakt voor de stoet. Eén extra drager (ipv de beloofde 3) uit Wachtebeke hielp ons uit de rats. Het reuzendragen in Zaffelare blijft tot op de dag van vandaag een niet al te populaire bezigheid...
Bernard en Patrick stapten mee als assistenten die de dragers (Luc en Bart) wezen op mogelijke hindernissen op het parcours.
Veel ambiance bij de kinderen en de mensen die de stoet vanop de zijlijn meevolgden. Tof, wijs, meeslepend maar ook natter en natter.
De dragers voelden er niks van, diep in het lijf van de reuzen, maar iedereen anders wel! Voor de outfits van reuzen betekende dit weinig goeds. Door de vochtigheid in de lucht kan de zware kledij van de reuzen niet drogen en werd er gekozen om de reuzen, na hun terugkeer in de kerk, de dag erna uit te kleden. Wassen en herstellen tot de volgende excursie van Manten en Kalle, dit op de nieuwe editie van Wij Zijn Zaffelare op 17 augustus 2026. Dan wordt een kleine stoet gebreid aan de (cultuur)markt! Gelijkend op de eerste stoet van de reuzen op 22 mei 2022. Dan zullen ook de Koninklijke Harmonie uit Lochristi en de wimpel- en vaandelzwaaiers van de KLJ meestappen, misschien aangevuld door anderen, maar dat blijft momenteel een verrassing!
​